Mieszanie ról w relacjach – dlaczego to tak trudne?

Czy zdarzyło Ci się kłócić z partnerem i nagle poczuć, że rozmawiasz nie z dorosłym, ale z „dzieckiem”? Albo odwrotnie - że to Ty stajesz się rodzicem, który musi „wychowywać”, przypominać, kontrolować? A może w dzieciństwie to Ty przejmowałeś odpowiedzialność za emocje mamy lub taty, czując się bardziej dorosły niż oni? To, co opisuję, w terapii schematu nazywamy pomieszaniem trybów. Oznacza to, że w bliskiej relacji przyjmujemy rolę, która nie jest naszą: dziecko staje się opiekunem rodzica, partnerka - „mamą” swojego partnera, a partner - „tatą” zamiast równym dorosłym. Problem polega na tym, że takie odwrócenie ról: • zaburza poczucie równości w relacji, • budzi frustrację, złość i poczucie niezrozumienia, • zatrzymuje zdrową, dojrzałą bliskość. W zdrowym układzie każdy pozostaje na swoim miejscu: rodzic to rodzic, partner to partner, a dziecko to dziecko. Jeśli zauważasz, że w Twoim związku często wchodzisz w rolę „opiekuna” czy „nauczyciela”, zatrzymaj się i zapytaj: • Czy teraz rozmawia we mnie dorosły partner, czy może „rodzic”? • Czy oczekuję od drugiej osoby zachowania dorosłego, czy traktuję ją jak dziecko? Świadomość tych mechanizmów to pierwszy krok do budowania zdrowszych i bardziej partnerskich relacji. Jeśli widzisz taki problem u siebie lub w swojej relacji i potrzebujesz wsparcia, odezwij się do nas. Razem znajdziemy drogę do zdrowszych więzi.

Czy zdarzyło Ci się kłócić z partnerem i nagle poczuć, że rozmawiasz nie z dorosłym, ale z „dzieckiem”? Albo odwrotnie – że to Ty stajesz się rodzicem, który musi „wychowywać”, przypominać, kontrolować? A może w dzieciństwie to Ty przejmowałeś odpowiedzialność za emocje mamy lub taty, czując się bardziej dorosły niż oni?

To, co opisuję, w terapii schematu nazywamy pomieszaniem trybów. Oznacza to, że w bliskiej relacji przyjmujemy rolę, która nie jest naszą: dziecko staje się opiekunem rodzica, partnerka – „mamą” swojego partnera, a partner – „tatą” zamiast równym dorosłym.

Problem polega na tym, że takie odwrócenie ról:

  • zaburza poczucie równości w relacji,
  • budzi frustrację, złość i poczucie niezrozumienia,
  • zatrzymuje zdrową, dojrzałą bliskość.

W zdrowym układzie każdy pozostaje na swoim miejscu: rodzic to rodzic, partner to partner, a dziecko to dziecko.  Jeśli zauważasz, że w Twoim związku często wchodzisz w rolę „opiekuna” czy „nauczyciela”, zatrzymaj się i zapytaj:

  • Czy teraz rozmawia we mnie dorosły partner, czy może „rodzic”?
  • Czy oczekuję od drugiej osoby zachowania dorosłego, czy traktuję ją jak dziecko?

Świadomość tych mechanizmów to pierwszy krok do budowania zdrowszych i bardziej partnerskich relacji. Jeśli widzisz taki problem u siebie lub w swojej relacji i potrzebujesz wsparcia, odezwij się do nas. Razem znajdziemy drogę do zdrowszych więzi.

 

Instytut Społecznego Rozwoju Sp. z o.o.

ul. Sobieskiego 11
40-082 Katowice

Kontakt

Nasi partnerzy