Mieszanie ról w relacjach – dlaczego to tak trudne?
Czy zdarzyło Ci się kłócić z partnerem i nagle poczuć, że rozmawiasz nie z dorosłym, ale z „dzieckiem”? Albo odwrotnie – że to Ty stajesz się rodzicem, który musi „wychowywać”, przypominać, kontrolować? A może w dzieciństwie to Ty przejmowałeś odpowiedzialność za emocje mamy lub taty, czując się bardziej dorosły niż oni?
To, co opisuję, w terapii schematu nazywamy pomieszaniem trybów. Oznacza to, że w bliskiej relacji przyjmujemy rolę, która nie jest naszą: dziecko staje się opiekunem rodzica, partnerka – „mamą” swojego partnera, a partner – „tatą” zamiast równym dorosłym.
Problem polega na tym, że takie odwrócenie ról:
- zaburza poczucie równości w relacji,
- budzi frustrację, złość i poczucie niezrozumienia,
- zatrzymuje zdrową, dojrzałą bliskość.
W zdrowym układzie każdy pozostaje na swoim miejscu: rodzic to rodzic, partner to partner, a dziecko to dziecko. Jeśli zauważasz, że w Twoim związku często wchodzisz w rolę „opiekuna” czy „nauczyciela”, zatrzymaj się i zapytaj:
- Czy teraz rozmawia we mnie dorosły partner, czy może „rodzic”?
- Czy oczekuję od drugiej osoby zachowania dorosłego, czy traktuję ją jak dziecko?
Świadomość tych mechanizmów to pierwszy krok do budowania zdrowszych i bardziej partnerskich relacji. Jeśli widzisz taki problem u siebie lub w swojej relacji i potrzebujesz wsparcia, odezwij się do nas. Razem znajdziemy drogę do zdrowszych więzi.
Instytut Społecznego Rozwoju Sp. z o.o.
ul. Sobieskiego 11
40-082 Katowice
Kontakt
- +48 531 630 450
- biuro@isr.edu.pl
Nasi partnerzy






